Cuda w Przyeodzie: - 10 Przykładów na Inteligentnego
Stwórcę.
- Pająk, Niedościgniony Chemik i
jego Pajęczyna:
Namacalne, Naukowe Dowody dla Sensu Wiary w Boga!
_______________________________________________________________________________________________
Pająk ewidentnie zaprzecza
przypadkowi!
Pająk: źródło: "WikimediaCommons", Licencja: http://commons.wikimedia.org/wiki/File:PlatycryptusUndatusFemale.jpg
Pajęczyna, którą tworzą pająki
jest niezmiernie elastyczna i
może zwiększać swoją długość aż
o 40% bez pękania. Pająki
posiadają w sobie różne gruczoły
i każdy w razie potrzeby, w
oparciu o inne związki chemiczne
odpowiedzialny jest za produkcję
innego rodzaju nici pajęczej dla
różnych jej funkcji.

I tak, jedne gruczoły
odpowiedzialne są za produkcję
klejącej nici używanej przez
pająki do budowy siatki
przełapującej owady, jeszcze
inne do budowy miękkich nici
służących do obwijania
złapanego już łupu, a jeszcze
inne do budowy tzw. śladowych
„lin bezpieczeństwa”, lini
sygnalizacyjnych, itp.
Foto Pająk-: "© [2009] Jupiterimages Corporation"
W czasie procesu budowy
pajęczyny, pająk używa samego
siebie do dokonywania
właściwych i precyzyjnych
pomiarów. Na początku pająk
wyrzuca delikatną, utworzoną
przez siebie nić, która wraz z
podmuchem powietrza wzlatuje i
następnie przykleja się do jakiejś
powierzchni.
Później pająk wędruje po takiej
nici i wzmacnia ją tak długo, aż
będzie ona wystarczająco
wytrzymała. Po wzmocnieniu jej,
pająk zaczyna budować boczne
ramiona pajęczyny tzn. jej
przekątne, których wielkość
zależy od rozmiaru pająka jak i
faktycznych, ustalonych
rozmiarów samej pajęczyny.
Czy nie uważasz (patrząc całkiem obiektywnie), że
powyżej wskazane tu, wspaniałe, konstruktorskie
umiejętności pająków ewidentnie wskazują na przejaw
planowanego, wprowadzonego w nie, inteligentnego
zachowania, - a nie na jakieś przypadkowo powstałej
zależności w drodze ślepego doboru naturalnego
chemicznej ewolucji?
Fotos: Chemik i strzałka -: "© [2009] Jupiterimages Corporation"
Krok po kroku pająk tworzy plecionkę składającą się ze spiralnych, nie klejących nici, po
których to on sam porusza się dokoła, budując dalszą część tej swojej siatki.

Tą spiralę wymieni on następnie budując już właściwą klejącą siatkę, z zewnątrz do
wewnątrz, o spiralach wewnętrznych idealnie rozmieszczonych i wymierzonych za
pomocą długości swojego ciała.

Pająk będzie teraz czekał na ofiarę, która wpadnie w pajęczynę, a poinformuje go o tym
sygnał płynący z wibracji pajęczyny dokonany przez szamoczącą się w niej ofiarę, a
przekazywany przez nić sygnalizacyjną podczepioną do pająka. Wtedy pająk szybko
przemieszcza się po siatce pajęczyny dochodząc do samej ofiary, którą następnie
uśmierci swoim jadem i obwinie innym rodzajem nici. W ten oto sposób zdobywa on
swoje pożywienie.
Pająk to także doskonały chemik!
Poza tym, należy tu
wspomnieć, że pajęczyna,
przeciętnie posiadająca
grubość zaledwie 0.003 mm
u pająków ogrodowych,
zbudowana z cząsteczek
proteinowych, które łączą
się z sobą jak zatrzaski, jest
najwytrzymalszym znanym
człowiekowi materiałem.

W próbach
doświadczalnych wykazano,
że jest ona materiałem
prawie doskonałym, gdyż
potrafi kumulować wielką
ilość energii bez ulegania
uszkodzeniu i rozciągać się
o 35 – 40 % bez pękania
.
Pajęcza nić jest 5-krotnie mocniejsza przy rozciąganiu niż stal oraz 30% elastyczniejsza
wytwarzane z kwaśnego polimeru, a wymyślone oraz opracowane przez człowieka, o
nazwie, „kelwar”.
Kelwar wykorzystywany jest np. do produkcji kamizelek kuloodpornych. Do dzisiejszego
dnia naukowcy nie do końca rozumieją zależności agregacji białek w pajęczynie, które w
odpowiednich wiązaniach nadają jej aż taką doskonałą wytrzymałość oraz jakość.
Pajęczyna: żrdło: "Wikimedia Commons", Licencja: http://commons.wikimedia.
org/wiki/File:Dewy_spider_web.jpg
Jak wsjazują naukowcy z Instytutu  
Zoologicznego w Bernie w Szwjcarii na
przykladzie pająka: salei Cupiennius,
jad pająków składa się z wielu związków
molekularnych oraz z paru
neurotoksycznie dzialajacych peptydów,
a nawet kilku wciąż nie
zidentyfikowanych białek.

Pomiedzy peptydami istnieje swoista
współpraca. Kiedy własciwy enzym
wstrzyknięty zostaje do ciała ofiary
ułatwia on przenikanie oraz toruje drogę
dla neurotoksyn jadowych, inne znów
odpowiedzialne są za jeszcze inne
działanie w celu optymalnego
wykorzystania jadu.

Pająki są wstanie ocenić czy ich jad
faktycznie wystarczy do uśmiercenia
danej ofiary.
Przy zbyt dużych ofiarach mogą one zrezygnować z danego, potencjalnego posiłku.
Wykorzystują one jad optymalnie oszczednie.

Tak, więc, naukowcy dochodzą do wniosku, że pająki faktycznie znają dokladną ilość
zawartości jadu w danym momencie w swoich gruczołach jadowych.

Źródło: informacje zaczerpniete ze zrodla: „Biochemia, toksykologia i ekologia jadu pająka Cupiennius salei (Ctenidae)”/Kuhn-Nentwig L , Schaller J , Nentwig W .
Kuhn-Nentwig L , J Schaller , Nentwig W .
Pająk jedzący ofiarę: żródło: "Wikimedia Commons", Licencja:
http://commons.wikimedia.org/wiki/File:
Spider_feeding_on_a_Green_Marsh_Hawk_(Orthetrum_sabina)
_in_AP_W_IMG_0397.jpg
Czy nie uważasz także (patrząc całkiem obiektywnie), że
tak wielce skomplikowany skład substancji wchodzących
w równie złożony proces zastosowania czynników
jadowych wykorzystywanych przy uśmiercaniu ofiary, - (a
dający pająkom możliwość optymalnego wykorzystania
jadu, który stanowi dla nich swoistą „drogocenną
substancję życia” oraz ich świadomość odnośnie ilości
posiadanej przez nie substancji jadowej i jednoczesna
zdolność oceny ofiary), - podyktowane są inteligentną
interakcją, a nie możliwością wynikłą z przypadkowego
doboru naturalnego w procesie ewolucji?
Nie wielu też wie, że wewnętrzna budowa organizmu niewielkiego z pozoru pająka
objawia się przedziwną złożonością, a wszystkie współpracujące ze sobą funkcje
organiczne w tym malutkim i wydawałoby się całkiem i nieskomplikowanym stworzeniu,
przypominają bardziej celowy i inteligentny projekt niż ślepy przypadek ewolucji!
Poniższy schemat ilustruje to całkiem dobitnie:
Anatomia Pająka:, źródło: "Wikipedia", Licencja: http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:Spider_internal_anatomy_PL.
svg&filetimestamp=20100316193622
Czy ten miniaturowy, skomplikowany organizm
zbudował się przypadkowo sam??!!
Czy wiesz również, że:
Pająki potrafią przeżyć bardzo długi okres czasu bez jakiegokolwiek pożywienia. Z kolei
pająki takie jak „Pająk Skaczący” potrafią skakać do wysokości 25 krotnej długości ich
własnego ciała.

Poza możliwością widzenia obiektu z bliska swoimi przeciętnie ośmioma prostymi oczami,
pająki wyposażone są również w wyspecjalizowane włoski, które umożliwiają im
orientację odnośnie ich otoczenia.

Doskonała jedwabna pajęczyna produkowana przez nie w ich gruczołach jest w zasadzie
ciekła i twardniej dopiero w powietrzu. Pajęczyna ma dla pająków wszechstronne
zastosowanie jak: siatka do łapania pożywienia, lina do transportu, ochrona dla
złożonych jajek, materiał do obwijania złapanej już ofiary czy też linka sygnalizacyjna, itd.

Organizmy pająków wytwarzają specjalne olejki, które zabezpieczają je od przyklejania
się do ich własnych pajęczyn. Niektóre znów pająki zamiast budować obszerną
pajęczynę żyją w dziurach w ziemi, które to gniazda wyściełają produkowanym przez nie
pajęczym jedwabiem.

W ten oto sposób, pająki te kamuflują wejście do kryjówki swoim biochemicznym
produktem, sprytnie przykrytym trawą lub innym materiałem. Kiedy ofiara nastąpi na tak
zakamuflowane wejście „pułapkę”, wtedy wejście to otwiera się i ofiara wpada do
środka, stając się jego pożywieniem. Oblicza się, że pająki jako grupa spożywają więcej
owadów na świecie niż ptaki.
UWAGA: Co za zmysł konstruktorski!!! Jaki spryt i przebiegłość tych stworzeń. Jakże
inteligentne rozwiązania!

Niejednokrotnie będziesz zapewne spotykał się jeszcze z usilnymi zapewnieniami o
słuszności przypadkowej ewolucji chemicznej, ale pamietaj zawsze, że pająk, tak jak i
tysiące innych skomplikowanych organizmów i systemów biologicznych, zasadniczo
przeciwstawiają się tejże ewolucji chemicznej.

Gdyby pająki, produkujące przedziwnie wytrzymałą pajęczynę i ich śmiercionośny jad
optymalnie przez nie użytkowany
nie posiadały tychże wszystkich swoich doskonałych
możliwości od samego początku ich istnienia
, gdyby nie były wstanie wytwarzać tej
doskonałej nici pajęczej i / lub nie posiadały swoich wspaniałych możliwości
biochemicznych w oparciu o ich wielce złożony w budowie organizm, czy też jakże
sprytnych umiejętności budowania pułapek do przechwytywania swoich ofiar –
to jakże
przetrwałyby i trwały one jako pająki do dnia dzisiejszego
? –
Zastanów się, więc logicznie, przypadek czy też
inteligentny i zamierzony projekt??!
Pająk: źródło: "Wikimedia Commons", Licencja: http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Jumping_Spider.jpg
Dennis Gabor: brytyjski fizyk, laureat nagrody Nobla w
dziedzinie fizyki, powiedział:

"Po prostu nie potrafię uwierzyć, że wszystko rozwinęło
się poprzez przypadkowe mutacje..."

Rozdziały Główne:
(po prawej stronie są guziki do
podrozdziałów w tym temacie)
Podrozdziały do Tego
Tematu:
(po lewej stronie są guziki do
tematów głównych)