Namacalne, Naukowe Dowody dla Sensu Wiary w Boga!
___________________________________________________________________________________________________________
Prawda o Jezusie i Ewangeliach
- Prawda o Ewangeliach:

"Utwierdzenia historyczne odnośnie Wydarzeń z Nowego Testamentu
są druzgocące. Jakakolwiek próba odrzucenia jego podstaw
historycznych, nawet w kwestii szczegółów, musi obecnie objawiać
się jako absurd. Historycy zajmujący się okresem rzymskim już
dawno to uznali".

- Dr. A. N. Sherwin-White (historyk klasyki rzymskiej,
Uniwersytet Oxford)  
             
Pismo Święte, źródło: Wikimedia Commons, licencja: http://commons.wikimedia.org/wiki/File:
Bible.malmesbury.arp.jpg
Autentyczność i wiarygodność Nowego Testamentu
dotyczącego misji Jezusa Chrystusa :
ODKRYCIA NAUKOWE:

Na wstępie należy zaznaczyć, iż obecnie istnieje niezaprzeczalny i bogaty materiał
dowodowy - antyczny, odnoszący się do oryginalnych zapisów Ewangelii, a m.in.
zgromadzony w formie tzw. „Listy Kodeksów Papirusowych Nowego Testamentu”.

Lista kodeksów papirusowych Nowego Testamentu:

* „Kodeks papirusowy Nowego Testamentu jest kopią partii tekstu Nowego
Testamentu wykonaną na papirusie. Data papirusów szacowana jest z
dokładnością do 100 lat. Generalnie biorąc, są najstarszymi świadkami tekstu
Nowego Testamentu[1]. Ten wyjątkowy status wśród manuskryptów biblijnych
Nowego Testamentu uzyskały dopiero w XX wieku. Caspar René Gregory dokonał
pierwszej ich klasyfikacji i nadał im symbol  (znak pochodzi z języka gockiego lub
anglo-saksońskiego). Przed rokiem 1900 znano tylko 9 papirusów, a tylko jeden z
nich był cytowany w krytycznych wydaniach (p11 przez Tischendorfa). Owe 9
papirusów były pojedynczymi fragmentami, z wyjątkiem p15, który zawierał całą
kartkę[2]. Odkrycia dokonane w XX wieku przyniosły szereg nowych rękopisów[3].
Odkrycia przyniosły również bardziej kompletne rękopisy, które pozwalają biblistom
na odtworzenie wczesnego tekstu Nowego Testamentu[4].”

Źródło cytaty zaczerpnięte z Wikipedia p.t. „Lista kodeksów Pamirusowych nowego testamentu”: http://pl.wikipedia.
org/wiki/Lista_kodeksów_papirusowych_Nowego_Testamentu

Oto przykłady niektórych z nich:
Papirus Rylandsa:

„Papirus Rylands, oznaczony jako 52 —
niewielki fragment papirusu, o
wymiarach ok. 9 na 6 cm, zapisany
obustronnie. Zawiera jeden z
najstarszych zachowanych fragmentów
Nowego Testamentu, dokładnie
Ewangelii według Jana. Strona przednia
(recto) zawiera linijki z Jana 18, 31-33,
w grece koine, a strona tylna (verso)
zawiera wersety z Jana 18, 37-38. Są
to  fragmenty rozmowy Piłata z
Jezusem. Papirus zakupiono w Egipcie
w 1920 r., opublikował zaś go w 1935 r.
C. H. Roberts. Obecnie znajduje się w
John Rylands Library w Manchesterze.”

„Data:
Data napisania Ewangelii wg Jana
określana jest na koniec I wieku, a
najpóźniej na pierwsze lata II w. Zakłada
się ok. 20 lat pomiędzy powstaniem
tekstu poza Egiptem, a czasem, w
którym został przepisany na jego
terenie. Stąd
Papirus Rylandsa jest
datowany na lata ok. 120-125 n.e."

*Papirus Rylandsa jest uważany za jeden z
najstarszych zachowanych fragmentów
Nowego Testamentu.”
Papirus Rylandsa: źródło: Wikipedia, licencja: http://pl.wikipedia.
org/w/index.php?title=Plik:P52_recto.jpg&filetimestamp=20071022032828
Papirus Oxyrynchus 2:

„Papirus Oxyrynchus 2, papirus 1
(według numeracji Gregory-Aland),
oznaczany symbolem 1, jest
papirusowym rękopisem greckiego
Nowego Testamentu. Zawiera
fragment Ewangelii Mateusza 1,1-
9.12.14-20. Datowany
paleograficznie na
początek III
wiek
u. Przechowywany w University
of Pennsylvania Museum of
Archaeology and Anthropology w
Filadelfii. Odkryty w Oksyrynchos w
Egipcie.”

Żródło: cytat zaczerpnięty z Wikipedia: p.t. „Papirus 1”: http://pl.
wikipedia.org/wiki/Papirus_1
Źródło: cytat zaczerpnięty z Wikipedia: p.t. „Papirus Rylandsa”:  http://pl.
wikipedia.org/wiki/Papirus_Rylandsa
Papirus Chester Beatty I:

„Chester Beatty I, papirus 45 (wedle numeracji Gregory-Aland), oznaczany
symbolem P45, jest papirusowym rękopisem Nowego Testamentu. Pisany jest w
formie kodeksu. Zawiera tekst Ewangelie i Dzieje Apostolskie. Pochodzi z pocz. III
wieku, przechowywany w Dublinie i Wiedniu[1].”

Żródło: cytat zaczerpnięty z Wikipedia: p.t. „Chester Beatty I”: http://pl.wikipedia.org/wiki/Chester_Beatty_I

Chester Beatty I, folios 13-14, z częścią Ewangelii Łukasza:
Papirus Oxyrynchust 2,
źródło: Wikipedia, licencja: http://pl.
wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:
Papyrus1.
JPG&filetimestamp=20090310222905
Papirus Chester Beatty I, Żródło: fotografia zaczerpnięta z Wikipedia: p.t. „Chester Beatty I”: http://pl.wikipedia.
org/wiki/Chester_Beatty_1
Papirus Chester Beatty II:

„Chester Beatty II, rękopis papirusowy
Nowego Testamentu, oznaczany
symbolem 46 (Gregory-Aland). Pisany
w formie kodeksu. Nazwa Chester
Beatty II pochodzi tak od
amerykańskiego inżyniera i
przemysłowca Chester Beatty (1875-
1968), który w 1931 roku zakupił ten
kodeks w Egipcie. Wraz z innymi
rękopisami tworzy kolekcję Chester
Beatty. Przechowywany jest w Dublinie
(P. Chester Beatty II) i Ann Arbor (Univ.
of Michigan, Inv. 6238)[1].”

Opis:

Zawiera Listy Pawła (niekompletne), bez
Listów pasterskich, na 86 kartach
(pierwotnie było ich 104), o wymiarach
21,5-23 cm na 13,5-15,2 cm; kolejność
ksiąg: Rz (brak 16, 1-24), Hbr, 1 Kor, 2
Kor, Ef, Gal, Flp, Kol, 1 Tes, 2 Tes.
Paleograficznie datowany jest na około 200 rok. Young Kyu Kim opowiadał się
nawet za
końcem I wieku[ 2].”

Żródło: cytaty zaczerpnięty z Wikipedia: p.t. „Chester Beatty II”: http://pl.wikipedia.org/wiki/Chester_Beatty_II
Papirus Chester Beatty II: Żródło: fotografia zaczerpnięta z
Wikipedia: p.t. „Chester Beatty II”: http://pl.wikipedia.org/wiki/Chester_Beatty_II
Papirus Chester Beatty III:

„Chester Beatty III, oznaczany symbolem 47 (Gregory-Aland), jest wczesną kopią
Nowego Testamentu w języku greckim. Jest papirusowym rękopisem Apokalipsy
Świętego Jana, w formie kodeksu i zawiera teksty 9,10-11,3; 11,5-16,15; 16,17-
17,2. Rękopis datowany jest paleograficznie
na III wiek.

Żródło: cytat zaczerpnięty z Wikipedia: p.t. „Chester Beatty III”: http://pl.wikipedia.org/wiki/Chester_Beatty_III

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Papirus Bodmer II:

„Papirus Bodmer II oznaczony symbolem 66 (Gregory-Aland) - kodeks papirusowy
z końca II w. n.e. zawierający, z niewielkimi lukami, niemal całą Ewangelię Jana.
Przechowywany jest w Bibliotece Bodmera w Genewie, niewielki jego fragment
przechowywany jest w Institut für Altertumskunde w Kolonii[1].”

Żródło: cytat zaczerpnięty z Wikipedia: p.t. „Chester Beatty III”: http://pl.wikipedia.org/wiki/Papirus_Bodmer_II

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Papirus Bodmer XIV-XV:
:
Papirus Bodmer XIV-XV, oznaczony symbolem 75 (według systemu Gregory-Aland)
- jeden z najstarszych i dobrze zachowanych rękopisówNowego Testamentu,
paleograficznie datowany na
lata 175-225 n.e. Pisany jest na papirusie w formie
kodeksu, z którego zachowało się 51 kart. Zawiera on rozdziałów Ewangelii Jana i
dużą część Ewangelii Łukasza. Jest jednym z najlepiej zachowanych rękopisów
papirusowych.

Żródło: cytat zaczerpnięty z Wikipedia: p.t. „Bodmer XIV-XV”: http://pl.wikipedia.org/wiki/Papirus_Bodmer_XIV-XV
Jan Chrzściciel, źródło: Wikimedia Commons, licencja: http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Brooklyn_Museum_-
_Saint_John_the_Baptist_and_the_Pharisees_(Saint_Jean-Baptiste_et_les_pharisiens)_-_James_Tissot_-_overall.jpg
Papirus
Magdaleński (P-
64):

"Papirus magdaleński,
oznaczony jako p6 4 -
krótki fragment, wraz
p67 stanowi części tej
samej kartki.
Prawdopodobnie
również p4 tworzył z
nimi ten sam rękopis.
Są to trzy fragmenty
greckiego rękopisu,
przekazujące
Ewangelię według
Mateusza,....... "
Fragmenty przechowywane są w Magdalen College w Oxfordzie w Anglii.... Carsten
Thiede – papirolog - w publikacji z 1996 r. (jak i inni) -
wyznaczają datę powstania
papirusu na I wiek."

Cytaty zaczerpnięte z Wikipedia : "Papirus Magdaleński"; http://pl.wikipedia.org/wiki/Papirus_magdaleński

* Badania tego papirusu są szczegółowo opisane w książce C.P. Thiede'go i M. d’Ancon
p.t.: „The Jesus Papyrus”. Jak wskazują autorzy, badania te oparto na
najnowocześniejszych metodach paleograficzno-naukowych, jak m.in.: współosiowe
laserowe mikroskopy epifluoroscencyjne oraz szeroko zakrojone badania porównawcze.
Na tej podstawie oceniono wiek papirusa
na nie później niż 68 rok, czyli na czas
przebywania apostołów w Jerozolimie, a co korektuje jednocześnie wcześniejszą ocenę
wskazującą
na wiek z ok. 200 roku. Jest to więc niewątpliwie zapisana i zachowana
relacja już samych naocznych świadków życia, nauczania, cudów, ukrzyżowania i śmierci
oraz Zmartwychwstania Jezusa, czyli Jego apostołów,
a więc  raptem o krok od
oryginału.

Z koleii, część papirusu odnaleziona w jaskini oznaczonej nr. 7 w okolicy Qumran na
Pustyni Judzkiej, gdzie dokonano spektakularnego i przełomowego dla Chrześcijaństwa
odkrycia w roku 1947, niewątpliwie zawiera zapis z Ewangelii św. Marka tzn. wersety 6,
52-54. Papirus ten został już gruntownie przebadany paleograficznie przez naukowców,
tak względem kształtu pisma oraz porównań z zapisami starożytnymi i oceniany jest
na
rok 50 n.e.
Jak wyliczył hiszpański profesor Dou, to że mółby to być inny tekst rękopisu
niż tenże Ewangeliczny, jest jak możliwość wyrażona liczbą
1: 900 000 000 000, czyli
można rzec wykluczona. Z drugiej strony ocenia się również, że odnalezione tam
rękopisy w żaden sposób nie mogły trafić do jaskiń Qumran po roku 68 n.e. Niniejszym
jak widać posiadamy zapis Ewangeliczny oceniany
na rok 50 n.e. [co jednocześnie
rzucałoby światło na trochę wcześniejszy rok powstania Ewngelii św. Marka]

Jak słusznie przypomina autor opracowania pt.: „Niepodważalne Świadectwa Prawdy”,
Mirosław Rucki w piśmie p.t. „Miłujcie się” (cyt):
Papirus Magdaleński (P-64): Źródło: fotografia zaczerpnieta z Wikipedia p.t.:
"Papirus Magdaleński", licencja: http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:P064-Mat-26.7-8-26.10-
26.14-15-II.jpg&filetimestamp=20100201163457
- „W odniesieniu do tych odkryć jerozolimski archeolog A. Cohen
powiedział w wywiadzie dla Jerusalem Christian Review:
„Od stuleci [tj. przed odkryciem papirusów w grotach Qumran –
red.]
naukowcy uważali, że Nowy Testament, Ewangelia i
Listy Apostolskie nie zostały napisane przez apostołów w
pierwszym wieku n.e. Dowodzono, że przez dziesiątki lat
nauki Jezusa i apostołów przekazywano ustnie, zanim
spisano gdzieś w drugim stuleciu”.

Profesor O. Mazar z Jerozolimy dodaje: „Dzisiaj najnowsze
badania nad najstarszymi papirusami, zawierającymi
fragmenty Nowego Testamentu, podważają te przyjęte
[wcześniej jeszcze] w nauce poglądy”.

Źródło: na podstawie informacji zawartej w opracowaniu autorstwa Mirosława Ruckiego p.t. „Niepodważalne Świadectwa Prawdy” z
pisma „Miłujcie się” oraz innych ubocznych źródeł.
Odkrycie Rękopisów w Grotach Qumran
(Największe odkrycie Chrześcijaństwa)
Odkrycie niezwykle cennych i bardzo starych
zwojów papirusowych, przypadkowo odkrytych
w dzbanach w grotach Qumran nad Morzem
Martwym tzw. "Dead Sea Scrolls" w 1947 roku
przez beduińskiego pasterza: Kando, raz na
zawsze zmieniło poglądy niedowiarków,
sceptyków oraz krytyków Chrześcijaństwa.
Zawierały one teksty Biblijne, proroctwa
proroków i inny tekst, spisane na długo przed
narodzinami Jezusa, a które jak opisane w
Ewangeliach w życiu Jezusa wypełniły sie co do
joty
(tj. w ilości aż ponad 400 przepowiedni).
Ponadto raz na zawsze potwierdziły one
oryginalność i niezmienność tekstów Biblijnych
od tysięcy lat, a które to znamy także obecnie.
"Rękopisy z Qumran: [tekst zaczerpnięty z Wikipedia] - (Zwoje znad Morza
Martwego, Rękopisy znad Morza Martwego albo Manuskrypty znad Morza
Martwego itp.)
– zbiór dokumentów spisanych po hebrajsku, aramejsku i grecku,
znalezionych w latach 1947-1956 w 11 grotach niedaleko ruin Qumran w Izraelu.
Przeprowadzone badania archeologiczne i metodą radiowęglową 14C pozwalają
datować rękopisy na okres od I
I w. p.n.e. do I w. n.e. Dzięki badaniom
paleograficznym zwojów wiadomo, że najstarsze z nich powstawały nawet od połowy
III w. p.n.e. (4QJer, 4QEx i 4QSam), na długo przed zasiedleniem Qumran. Teksty
te należały najprawdopodobniej do esseńczyków (albo jakiegoś ich odłamu), którzy
zamieszkiwali Qumran w latach 125 p.n.e.-68 n.e. Około 800 rękopisów znaleziono
w 11 grotach. Specjaliści dzielą je według różnych kryteriów. Jeden z podziałów
obejmuje dwie zasadnicze grupy:

  • teksty biblijne – zawierające całe księgi lub ustępy Starego Testamentu
  • teksty niebiblijne
  • nawiązujące bezpośrednio do Biblii – zawierające m.in. parafrazy wielu pism
    starotestamentalnych, tłumaczenia na grekę, apokryfy oraz komentarze do
    poszczególnych ksiąg biblijnych
  • teksty niebiblijne niezwiązane bezpośrednio z Biblią – zawierające różne
    przepisy i wskazówki związane ze wspólnotą zamieszkującą Qumran (np.
    "Reguła Zrzeszenia", "Dokument Damasceński", "Zwój Wojny" i różne hymny)
























Część tekstów niebiblijnych dzieli się jeszcze na nieznane do czasów odkryć w
grotach Qumran, ale znane powszechnie w Palestynie w czasach działalności
wspólnoty Esseńczyków oraz teksty nieznane w ogóle obecnie ani w przeszłości,
będące najwyraźniej wewnętrznymi pismami wspólnoty.

Wśród przeszło 200 manuskryptów biblijnych znalezionych w Qumran
zidentyfikowano fragmenty każdej księgi Biblii hebrajskiej z wyjątkiem Księgi Estery.
W przeciwieństwie do Zwoju Izajasza - który zawiera kompletny tekst Księgi Izajasza
- większość z nich jest reprezentowana tylko przez urywki stanowiące najwyżej
jedną dziesiątą całej księgi. Najbardziej rozpowszechnione w Qumran były Psalmy
(znaleziono 36 odpisów), Księga Powtórzonego Prawa (29 egzemplarzy) i Księga
Izajasza (21 egzemplarzy).

W 1972 poruszenie w świecie naukowym wywołała teza, którą wysunął José O’
Callaghan, jakoby fragment 7Q5 zawierał fragment Ewangelii Marka."

źródło: część tekstu zaczerpnięty z Wikipedia: (Rękopisy z Qumran):  http://pl.wikipedia.org/wiki/R%C4%99kopisy_z_Qumran
Groty Qumran: źródło: Wikipedia, licencja: http://pl.
wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:Qumran_Caves.
jpg&filetimestamp=20070703104422

* Teksty te (rekopisy - zwoje) zostały przebadane na wskroś przy użyciu
wszelkich dostępnych metod paleograficznych, archeologicznych,
porównawczych, lengwistycznych i innych włącznie z wielokrotnym
badaniem węglem C-14 przez wielu ludzi nauki z różnych środowisk oraz
najlepszych ekspertów w tym zakresie. Niekwestionowanie potwierdziły
one  ich antyczny wiek, siegajacy aż
od III wieku p.n.e. (przed naszą erą -
tj. przed narodzinami Chrystusa -
Biblijne) do I wieku n.e. Ewangeliczne!
Zwój z rekopisu Psalmu z grot Qumran: źródło: Wikipedia, licencja: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Psalms_Scroll.jpg
Rękopis z Qumran - ze zwoju
Proroka Izajasza:
źródło: Wikipedia,
licencja: http://en.wikipedia.org/wiki/File:
1QIsa_b.jpg
Rękopis ze zwoju z
Qumran:
źródło: Wikipedia,
licencja: http://pl.wikipedia.
org/w/index.php?title=Plik:
DeadSeaScrolls_Amman_Museum.
jpg&filetimestamp=20100325152913
Wniosek:

Jak więc widzimy wiek owych papirusów odnośnie Ewangelii kształtuje się od roku
ok. 50 i 68 n.e. poprzez rok 120 n.e. i do początków III wieku oraz później. Jest to
przeciętnie zaledwie ok.  (od  nawet 1 roku / czy paru lat do 150 lat) od powstania
oryginalnych rękopisów, któregoś z pism Nowego Testamentu. To jest to samo, lub
w niektórych przypadkach trochę więcej niż raptem jedno pokolenie. Natomiast
wiek papirusu Rylandsa (120 rok n.e. – choć przez niektórych ekspertów datowany
jeszcze starzej), a dotyczącego Ewangelii św. Jana to prawie ten sam czas co
oryginalnego rękopisu św. Jana, który jak się uważa, powstał pod koniec I a
najpóźniej w początkach II wieku n.e.

Innym znów dokumentem przedstawionym w „Historii Kościoła” Ezebiusza z
Cezarei oraz dziełach św. Ireneusza z Lyonu jest dokument pochodzący z roku 130
n.e. Autorem tego dokumentu był Papiasz, święty teolog i uznany za jednego z
Apostolskich Ojców. Urodził się on
ok. 30 roku n.e. i żył w czasie kiedy to po ziemi
chodzili jeszcze Apostołowie Jezusa. Tenże  Papiasz (przez św. Ireneusza, jak
podają informacje historyczne), nazywany był nawet uczniem Jana i Apostołów. W
swoim dokumencie Papiasz także podaje informacje o 4 spisanych Ewangeliach i
ich autorach, co jest również jednym z najstarszych zapisów historycznych
względem Ewangelii.

Co jednak najważniejsze, treść tychże zachowanych antycznych papirusów
całkowicie zgodna jest z treścią naszych, obecnie wydawanych Ewangelii. Nie
nastąpiło tu, więc żadne istotne zniekształcenie tekstów Ewangelii na przestrzeni
tych wszystkich wielu wieków, tak jakby mogli to podejrzewać sceptycy.

* Pomimo wielokrotnych, usilnych i
przebiegłych prób kwestionowania całkowitej
zgodności Ewangelii w porównaniu z zapisem staroźródłowym przez osoby wrogie
wierze na przestrzeni lat, należy tu
dobitnie zaznaczyć, że wszelkie istniejące
różnice spowodowane przez kopistów na przestrzeni wieków dotyczą spraw mało
istotnych (jak np. opisy otoczenia, itp). Natomiast wszelkie istotne i zasadnicze
informacje zawarte w zapisie Ewangelicznym,
zawsze i ściśle pokrywają się ze
starodrukami, co też zgodne jest według opinii bezstronnych badaczy.

Tym samym, mamy tu już niezbite, naukowe
(paleograficzne) dowody na autentyczność naszych
Ewangelii!
Inne Dowody na Wiarygodność Ewangelii:
Poza głównymi dowodami z zakresu badań nad pozyskanymi i omówionymi tu
powyżej papirusami, które to dla potwierdzenia autentyczności Ewangelii stanowią
nieocenioną wprost wartość, istnieją jeszcze inne metody badawcze – tzw.
uzupełniające:

Stare oryginały z przed tysięcy lat nie zachowują się do naszych czasów, gdyż
ulegają rozłożeniu i rozpadowi. Zachowują się natomiast ich ręcznie przepisane
manuskrypty.
Drodzy przyjaciele, na swiecie istnieje
24,643. rzeczywistych manuskryptów
Ewangelii
. Przy czym, musimy wiedzieć, iż żadne inne historyczne dzieło nie
posiada tak ogromnej ilosci dowodów popartych źródłowo.

Drugie najbardziej udokumentowane opracowanie na świecie (dzieło) tj.
„Iliada”
Homera
posiada zaledwie trochę ponad 600 faktycznych manuskryptów
(rękopisów) z najstarszym znanym oddalonym od oryginału aż
500 lat, natomiast
rękopisów (manuskryptów)
Arystotelesa mamy zaledwie 49 z najstarszym
oddalonym od oryginału  
aż o 1,400 lat, manuskryptów Cezara znamy 10 z
najstarszym znanym a oddalonym od oryginału
aż o 1,000. lat, zaś rękopisów
Platona
7 z najstarszym znanym od oryginału oddalonym o 1,200. lat - i nikt
poprzez to nie poddaje wiarygodnosci „Iliady” oraz dzieł Arystotelesa, Cezara,
Platona w wątpliwosć ze względu na
mocne tego dowody.

A tu, dla porownania, odnośnie Ewangelii, posiadamy aż
24,643. takich
manuskryptów
oraz z najstarszym znanym (św. Marka), a oddalonym od oryginału
o zaledwie od paru lat -
do maks. ok. 20 lat, podobnie św. Mateusza, a pozostałych
do
ok. 120 lat i wciąż istnieją ludzie chcący to podważyć. W takim razie, szanowni
państwo, na tej podstawie musieli byśmy podważyć również i tym samym uznać, że
wszystkie dzieła: Arystotelesa, Homera, Cezara, Platona oraz innych uznanych
postaci historycznych to już dopiero są i muszą być niewiarygodne w obliczu takich
wskazań!









To w takiej sytuacji, za przeproszeniem, próba powątpiewywania przez
kogokolwiek w obliczu tychże faktów, jest więc zwykłą, ludzką obłudą!

Powtarzam, w wypadku innych dzieł od oryginału manuskrypty dzieli setki, a nawet
tysiące lat, a pomimo tego nie jest to przeszkodą dla uznania wiarygodnego
dowodu co do autentyczności danego tekstu. Zaś w przypadku Ewangelii, drodzy
Państwo, to zaledwie
parę do parudziesięciu lat od oryginału (w zależności od
autora Ewangelii).

Gdziekolwiek w świecie nie ma innego materiału historycznego, który byłby lepiej
udokumentowany, co do jego wiarygodnosci niż Ewangelie.

Inne niezbite dowody dla wiarygodności Ewangelii pozyskane są znów za
pomocą nauki z tzw. źródeł odnośnie dowodów wewnętrznych-źródłowych:

Specjaliści od badania tekstów, paleografowie dokonują analizy i porównania
samego tekstu źródłowego w oparciu o zamieszczone w nim opisy:
  • geograficzne z danego okresu czasu,
  • architektoniczne w porównaniu z innymi odkryciami archeologicznymi,
  • opisy historyczne, kulturowe, chronologiczne, etnologiczne,
  • badania dokonane na podstawie językoznawstwa,
  • metod porównawczych względem innych zachowanych dokumentów
    antycznych itp.
  • a nawet badania węglem C-14

Poprzez powyższe i zarazem super szczegółowe badania, naukowcy wyłapują
najmniejsze nawet nieścisłości w danym tekście i albo go aprobują, albo też
odrzucają, co do wiarygodności względem jego pochodzenia oraz autorów, tudzież
okresu historycznego.

Tym samym, właśnie poprzez tego typu wielokrotne i skrupulatne badania tekstów
Ewangelii poddawanej
najostrzejszemu rygorowi badających, wszystkie znane
nam obecnie teksty czterech Ewangelii nigdy nie zostały zdyskredytowane i
odrzucone,
tak pod względem ich historycznego okresu powstania, jak i ich treści.
żródło: clipart.com - za pozwoleniem
Jak oświadczył profesor F.F. Bruce z Uniwersytetu Manchester:

"Gdyby Nowy Testament był zbiorem opracowań świeckich, to
jego autentyczność byłaby uznana
przez wszystkich, jako poza
wszelkimi wątpliwościami."
Razem wzięte:
  • tj. szczegółowe badania paleograficzne odnalezionych i  
przedstawionych tu pokrutce tekstów papirusowych,
  • badania porównawcze oraz
  • badania na podstawie analizy wewnętrznych dowodów źródłowych
  • a nawet badania węglem C-14
- raz jeszcze niezaprzeczalnie i ponad wszelką wątpliwość, naukowo potwierdzają
autentyczność Ewangelii, które to nigdy nie uległy zniekształceniu od samego
początku ich powstania.
Iliada Homera: źródło: Wikipedia, licencja: http://pl.wikipedia.
org/w/index.php?title=Plik:Homer_Ilias_Griphanius_c1572.
jpg&filetimestamp=20060328131547

Wypowiadając się odnośnie Ewangelii, profesor Clark Pinnock z
McMaster University oświadczył:

"Nie istnieje żaden dokument z antycznego świata,
potwierdzony przez tak wspaniały zbiór pisemnych i
historycznych zaświadczeń.....Sceptycyzm odnośnie
wiarygodności historycznej Chrześcijaństwa oparty jest o
nieracjonalne uprzedzenia."
* Opracowane na podstawie informacji i wiedzy pozyskanej ze studium materiałów źródłowych: m.in.: encyklopedycznych, Wikipedia,  „Poczty
Ojca Malachiasza”, opracowań prof. Ojca Salij „Szukającym Drogi” , Lee Patrick Stroble p.t. "Case for Jesus", "Evidence That Demands a
Verdict" J. McDowell'a, "Sekrety Biblii",  A. Palla,, "Who Moved the Stone", Frank Morison, oraz innych ubocznych.
Najlepsze jednak wyjasnienie dowodowe  co do Ewangelii  i przedstawione w
postaci prelekcji, (z jakim spotkaliśmy się) jest w wersji nagrania wideo. Jest ono
przedstawione przez znanego amerykańskiego Biblistę, Joshe McDowell'a
zaproszonego do Polski, a które można wysłuchać i obejżeć przekierunkowując
się na inną stronę po kliknięciu myszką na linkę pod spodem, a następnie zejść
trochę niżej i klikająć tam na strzałke startową na środku ekranu.

Trzeba jednak wysłuchać go do końca - [a następnie klikając myszką na "strzałke
zwrotną" w lewym górnym rogu swojego ekranu komputerowego, można powrócić.
tu ponownie i dokończyć ten rozdział!]
Nawet wyłącznie same listy św. Pawła, a byłego Gawła z Tarsu, wcześniejszego i
okrutnego prześladowcy Chrześcijan, który to nagle nawrócił się do wiary
Chrześcijańskiej spotykając na drodze do Damaszku objawiającego się mu Jezusa,
są zupełnie wystarczające w oczach wielu badaczy do potwierdzenia wiarygodnej
Prawdy o Chrystusie!
To właśnie wtedy doszło do przemiany św. Pawła. Jak podają źródła, wówczas to
Jezus zapytał go:
"Szawle, dlaczego mnie prześladujesz?". Po tym doświadczeniu
Szaweł nagle utracił wzrok za sprawą światła bijącego od Jezusa, a następnie
został cudownie uzdrowiony przez jednego z uczniów Chrystusowych. Po tym
doświadczeniu Szawł nazwał się Pawłem i stał się gorliwym nauczycielem i
apostołem wiary, aż do stopnia oddania za nią swojego życia ginąc w torturach.
Szaweł to jednocześnie wielce wykształcony faryzeusz, również obywatel rzymski i
osoba władająca paroma językami.
Historycznie uznane listy św. Pawła napisane przez niego już zaledwie 25 - 30 lat
po ukrzyżowaniu Chrystusa,  należą dzisiaj do
niekwestionowanych naukowo przez
wszystkich poważnych badaczy. To one również, jako jedne z najwcześniejsych
zapisów Chrześcijańskich, opisują nam owe wydarzenia z obszaru świętej misji
Jezusa na Ziemi.
Św. Paweł, apostoł piszący swoje listy, źródło: Wikipedia/ Wikimedia Commons,
licencja: http://en.wikipedia.org/wiki/File:PaulT.jpg
Podrozdziały Tego
Tematu:
(po lewej stronie są guziki do
tematów głównych)
Rozdziały Główne:
(po prawej stronie są guziki do
podrozdziałów w tym temacie)