Namacalne, Naukowe Dowody dla Sensu Wiary w Boga!
_______________________________________________________________________________________________________

„Stwierdzam, że tajemnica człowieka jest niewiarygodnie
pomniejszona przez naukowy redukcjonizm z jego roszczeniem »
obiecującego materializmu«, który miałby wytłumaczyć istnienie
całego duchowego świata w kategoriach wzorców aktywności
neuronów. Tego rodzaju wiara powinna być traktowana jako przesąd.

Musimy uznać, że jesteśmy istotami duchowymi z duszami
istniejącymi w duchowym świecie i równocześnie istotami
materialnymi z ciałami istniejącymi w materialnym świecie”

- Profesor John Carew Eccles, australijski neurofizjolog, laureat Nagrody Nobla w
dziedzinie fizjologgii i medycyny .
Mózg "elektroniczny??", źródło: "Wikimedia Commons", licencja: http://commons.wikimedia.
org/wiki/File:ArtificialFictionBrain.png
„Laureat Nagrody Nobla o istnieniu
nieśmiertelnej duszy

Jeden z największych w świecie autorytetów w zakresie badań ludzkiego
mózgu, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny (1963),
australijski neurofizjolog John Carew Eccles (1903 – 1997), w oparciu o
wyniki swoich naukowych dociekań doszedł do wniosku, że każdy człowiek
ma nieśmiertelną duszę.

John Eccles
, opierając się na wynikach swoich wieloletnich naukowych obserwacji
i analiz, stwierdza, że materia nie jest w stanie wytwarzać zjawisk psychicznych i nie
ma przechodzenia energii fizycznej w psychiczną. Tym samym tylko duchowa
rzeczywistość może wytwarzać zjawiska psychiczne. Australijski noblista uświadamia
nam, że z naukowego punktu widzenia trzeba jednoznacznie odrzucić twierdzenie
materialistów, że ludzka świadomość jest produktem materii. Dla J. Ecclesa stało
się oczywiste, że umysł człowieka, jego osobowe ja, istnieje jako duchowy wymiar
człowieczeństwa i jest nieśmiertelną duszą. Ten wybitny naukowiec podkreśla, że
współczesna nauka przekazuje nam orędzie pokory w obliczu cudu życia i
wspaniałości ludzkiej osoby. Prawdziwymi cechami człowieczeństwa są nie tylko
inteligencja i mózg, ale przede wszystkim kreatywność i zdolność wyobraźni. Eccles
pisze o dwóch pewnikach, a są nimi: niepowtarzalność osoby ludzkiej w jej
cielesności i w duchowym istnieniu nieśmiertelnej duszy.

Bazując na wynikach swoich badań, profesor Eccles zdecydowanie odrzuca
materialistyczną teorię umysłu, według której mózg jest rozumiany jako
superskomplikowany komputer, w którym kora mózgowa generuje wszystkie myśli i
uczucia. Określa tę teorię jako „zubożałą i pustą”, ponieważ posługuje się ona
niejasnymi ogólnikami, a przede wszystkim nie jest zdolna uzasadnić cudu i
tajemnicy istnienia niepowtarzalności ludzkiego ja wraz z jego duchowymi
wartościami: kreatywnością i zdolnością wyobraźni
(How the Self Controls Its Brain, ss. 33,
176).
„Skoro materialistyczna koncepcja – pisze Eccles – nie jest w stanie wyjaśnić i
uzasadnić doświadczenia naszej niepowtarzalności, jestem zmuszony przyjąć
nadprzyrodzone stworzenie niepowtarzalnego, duchowego, osobowego »ja«, czyli
duszy. Wyjaśniając w terminach teologicznych: każda Dusza jest nowym Bożym
stworzeniem wszczepionym w ludzki zarodek”
(Evolution of the Brain, Creation of the Self, s.
237).
Profesor J. Eccles stworzył nową, genialną teorię funkcjonowania ludzkiego umysłu,
znaną jako dualistyczny interakcjonizm (dualist-interactionism). Jej autor wyjaśnia:
„Stwierdzam, że tajemnica człowieka jest niewiarygodnie pomniejszona przez
naukowy redukcjonizm z jego roszczeniem »obiecującego materializmu«, który
miałby wytłumaczyć istnienie całego duchowego świata w kategoriach wzorców
aktywności neuronów.
Tego rodzaju wiara powinna być traktowana jako przesąd. Musimy uznać, że
jesteśmy istotami duchowymi z duszami istniejącymi w duchowym świecie i
równocześnie istotami materialnymi z ciałami istniejącymi w materialnym świecie”

(Evolution of the Brain…, s. 241).
Twierdzenie materialistów, że myślenie jest wynikiem
materialnych procesów, Eccles odrzuca jako przesąd, który nie ma nic wspólnego z
ustaleniami nauki:
„Im bardziej naukowe badania odkrywają prawdę o pracy ludzkiego mózgu, tym
jaśniej możemy rozróżnić jego funkcjonowanie i myślenie – i w tym kontekście
widać, jak wspaniałe jest zjawisko myślenia. Przekonanie, że myślenie jest efektem
materialnych procesów, jest po prostu przesądem utrzymywanym przez
dogmatycznych materialistów.
Ma ono cechy mesjańskiego proroctwa z obietnicą przyszłości uwolnionej od
wszelkich problemów – coś w rodzaju nirwany dla naszych pechowych następców.
Materialistyczni krytycy argumentują, że nieprzekraczalne trudności sprawia
hipoteza, iż niematerialne umysłowe wydarzenia mogą oddziaływać na materialną
strukturę neutronów.
Takie oddziaływanie jest rzekomo niezgodne z zachowaniem praw fizyki, a w
szczególności z pierwszym prawem termodynamiki. Ta obiekcja z pewnością
mogła być podtrzymywana przez dziewiętnastowiecznych fizyków, neurologów i
filozofów, ideologicznie związanych z dziewiętnastowieczną fizyką, która nie jest
świadoma rewolucji dokonanej przez fizykę kwantową w dwudziestym wieku”
(A
unitary hypothesis of mind-brain interaction in the cerebral cortex (1990); art. opublikowany w Proceedings of
the Royal Society B 240, ss. 433-451).
Wieloletnie naukowe badania ludzkiego mózgu doprowadziły Johna Ecclesa do
stwierdzenia, że wszyscy mamy osobowe ja – czyli niematerialny umysł, który działa
poprzez materialny mózg. Tak więc oprócz świata fizycznego w człowieku istnieje
umysłowy – czyli duchowy – świat i obie te rzeczywistości wzajemnie oddziałują na
siebie
(por. How the Self Controls Its Brain, s. 38). Profesor Eccles podkreśla zdumiewający
fakt, że samoświadomość osobowego ja u każdego człowieka trwa niezmiennie
przez całe jego życie,
„a ten fakt musimy uznać za cud” (Tamże, s. 139). Tak J. Eccles
pisze o nieśmiertelności ludzkiej duszy, czyli o istnieniu osobowego ja po śmierci
ciała każdego człowieka:
„Wierzę, że moje istnienie jest fundamentalną tajemnicą,
która przekracza każdą biologiczną ocenę rozwoju mojego ciała (również mózgu)
z jego genetycznym dziedzictwem i ewolucyjnym pochodzeniem. Byłoby
nierozsądnym wierzyć, że ten wspaniały dar świadomego istnienia nie ma dalszej
przyszłości oraz możliwości egzystencji w innej niewyobrażalnej rzeczywistości”

(
Facing Reality: Philosophical Adventures by a Brain Scientist, Heidelberg Science Library 1970, s. 83). W
innym miejscu australijski badacz wyjaśnia:
„Możemy patrzeć na śmierć ciała i
mózgu jako na rozpad naszego dualistycznego istnienia. Mamy nadzieję, że
uwolniona dusza znajdzie nową przyszłość o głębszym znaczeniu i bardziej
zachwycających doświadczeniach w jakiejś odnowionej ucieleśnionej egzystencji
zgodnie z tradycyjnym chrześcijańskim nauczaniem”
(Evolution of the Brain…, s. 242);

„Nasze zaistnienie jest tak samo tajemnicze jak nasza śmierć. Czyż nie możemy
mieć nadziei dlatego, że nasza ignorancja o naszym pochodzeniu jest taka sama
jak o naszym przeznaczeniu? Czy nasze życie nie może być przeżywane jako
wyzwanie i wspaniała przygoda, której ostateczne znaczenie jest jeszcze do
odkrycia?”
(Facing Reality: Philosophical Adventures by a Brain Scientist (1970), s. 95).

Niech to świadectwo o istnieniu nieśmiertelnej ludzkiej duszy jednego z
największych na świecie znawców ludzkiego mózgu, laureata Nagrody Nobla prof.
Johna Ecclesa, zmobilizuje nas do większej troski o swoją duszę, czyli o własne
życie duchowe – o czystość serca, wolność od wszelkiego zła, o życie wieczne. Ma
się to dokonywać przez pogłębianie osobistej relacji z Chrystusem w codziennej
modlitwie oraz w sakramentach pokuty i Eucharystii.
Pamiętajmy stale o słowach
Pana Jezusa:
„Cóż bowiem za ko­rzyść odniesie człowiek, choćby cały świat
zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za
swoją duszę?” (Mt 16, 26).

Źródło: artykuł: "Miłujcie się" - Za pozwoleniem redakcji pisma p.t. „Miłujcie się”, dla naszej działalności
misyjnej.
* Źródło: "Miłujcie się" - artykuł za pozwoleniem redakcji pisma p.t. „Miłujcie się”, dla naszej działalności misyjnej.
Zachód słońca - źródło: "Wikimedia Commons", licencja: http://commons.wikimedia.org/wiki/File:
Sunset_from_Seabourn_Spirit_-_Mykonos,_Greece.jpg
{w środku}: Człowiek kochający wrażliwą i kreatywną duszą, a nie
wzburzeniem neuronów
- fotografia zakochanej pary (wewnątrz fotografii: "Zachód słońca"),
- licencja: [2009] Jupiterimages Corporation"
Badanie Ludzkiej Duszy:
Podrozdziały do
Tego Tematu:
(po lewej stronie są
guziki do
tematów głównych):
Rozdziały Główne:
(po prawej stronie są guziki
do podrozdziałów w tym
temacie)
Nie tak jeszcze dawno temu zmarły w 2006 roku dr. Włodzimierz
Ponomarenko, biochemik, któremu nie obce były funkcje komórkowe
na poziomie fizjologicznym człowieka, zastanawiał się ponoć jak
powstaje ludzka myśl, i czy być może:
“...mózg nie jest tylko
komputerem przy którym pracuje dusza” ???
– biorąc pod
uwagę wszystkie wskazane tu argumenty i fakty, jak najbardziel
podzielamy tą opinię!